Εξαιρετικά δύσκολη, αν όχι αδύνατη, φαίνεται ότι είναι η πιθανότητα να αναπληρωθεί το κενό που δημιουργείται από την αποχώρηση αύριο του G. Bush, από την προεδρία των ΗΠΑ. Κενό στην πνευματώδη διοίκηση της χώρας του αλλά και του υπόλοιπου κόσμου, δοθείσης ευκαιρίας κι αφορμής. Κενό στις ανθρωπιστικές επεμβάσεις σε Γιουγκοσλαβία, Αφγανιστάν, Ιράκ και Ισραήλ. Η τελευταία δι’ αντιπροσώπων (των μπουλντόγκ του).
Κενό στη μεστή νοημάτων επικοινωνία με τον κόσμο. Κενό στην ικανότητα επιλογής συνεργατών στην κυβέρνησή του. Κενό στη μοναδική και πολύ χρήσιμη επικοινωνία με τον θεό. Κενό στην παραγωγή των ειδικών παπουτσιών στην Τουρκία, τα μοναδικά που είναι κατάλληλα για σκοποβολή. Κενό στη συνεχή και ακατάληπτη εκφορά μαλακιών. Κενό (κλάμα) στο Μητσοτάκη, που τώρα θα καλεί για κρουαζιέρες στην Ελλάδα δύο πρώην προέδρους και κανένα νυν.
Από τα πολλά κενά, κάνει ρεύμα κι έχω αρχίσει να κρυώνω…